Sprengkulde.
 Eg sit i min stol,eg hutre og frys,
 in gjennom glaset kjem fullmånens iskalde lys.
 Eg er ikkje kar om å få opp varmen.
 Kaldgufsen kryp nedmed vindaugskarmen,
 ålar seg opp etter legger og lår.
    Er det lovleg å tilby så dårlige bustadvilkår?     
 Vindaugets ruter er dekte med is.
 Eg vil ikkje lengre leve og bo på slikt ynkeleg vis,
 difor eg sender ei bønn til varmens gudinne:
"Kjære gudinne, gi meg varme i kinnet."
Så slappar eg av - tar noen kvilestunder -
 --då vart det så stilt at eg nok må ha sovna--,
for då eg så vakna -- O store vidunder:
 Då hadde det brått vorte fyr inni ovna.


Klodrian
                                                        Tilbake til ord for dagen