Så blei han vaksen og kjøpte seg eigen gard,
og stolt han ei kone inn i stova si bar.
Slik gjekk nokre år i eit lukkeleg liv.
Men brått snudde lukka; han mista si viv,
ja, lagnaden kan vera grufull og hard. 

Då satt han att med ein gut utan mor.
 då skulle ein tru at nauda var stor.
 Men nei, han meistra det meste,
  på taket med hammaren, og inne med vaskekluten,
 og i tillegg så sauma han bukser til guten.

 I lengda så føltes det tomt utan viv.
Ei ny kom til gards, og da blei det liv.
To nye medlemmer ho fødde til verda.
Og spør du kva dette var for ein kar.
er svaret så klart: Det var min far.
Klodrian
Tilbake til ord for dagen